ZaHiR YoLcuLuK ..

 "Sen her geldiğinde,ben o zamanlara dönebilir miyim?"
 
   Diye bir cümle geçiyor aklımın içinden, onunda içi var değil mi.. Gitmek istiyorum ben yine.. hissediyorum isteğim çok şiddetli değil ama istiyorum işte azar azar.. Kim verdi bana bu rahatlığı.. Şimdi söyleyememde .. yani artık söyleyemem..üzülmesin diye birileri artık hiç kimseye söyleyemem, sıcağı yakalamak için ona doğru gitmek istediğimi..Görüyorum oysa..bir otobüs,bir benzin istasyonu,sabaha karşı bir vakit olsa da burnuma değen sıcaklığı.. ve bitmese keşke dediğimi..yaşadım ben bunu.. yaşayamam mı artık..kulaklarım basınç altında.. kafam da öyle.. istiyor ama yapamıyorun basıncında..az kaldı duyuyorum da geliyor o gitmeler..
 
- Bırakın beni artık!!
- olamazsın sen başka türlü,biz sensiz gidemeyiz sende gelmelisin..
- Yapamam bırakın beni artık!
- sende bilyorsun,olmaz.
- evet biliyorum ama böyle yaşıyorum ben artık..
- bırak şu artık kelimesini.. o tam biş artık senin için bırak onu da kurtul tüm bunlardan.
 
     Konuşuyorum işte böyle.. konuşm uyorum da savaşıyorum.. ben artık hep olması gerekenleri ve yaşanması gerekenleri beklemekle yükümlüyüm..Planlamalaı hesaplamalı ve ona göre yaşamalıyım..
 
- yapamam bırakın beni artık!
- sende biliyorsun,olmaz.
 
" Sen her geldiğinde,ben o zamanlara dönebilir miyim?"
 

Seni  ben yazmazsam bu dünyada kim yazacak diye düşündüm.. Sen dediğime bakma aramızda sevgi , saygı her türlü ilişki çeşidi mevcut.. sen benim yaşattığım kadarsın,bende senin beni yaşattığın kadar..ayrı kalıyoruz zaman zaman sonra bir müzikle,bir kokuyla benimlesin.. adına yaşattıklarım hatırlayabildiklerimden ibaret.. her yere sinmişsin olmadığın yer yok gibi..ama isteyene..ben severim,isterim de.. hele bazen canım çeker seni.. olmasaydın nasıl varolurdum ben.. seninle tamamlandım.. ne çok içiçe geçmişiz..nasıl ayrılırız.. büyük bir tahribatla..istemdışı ya da isteyerek.. ya da toptan bir yokoluş olur seninle ayrılmamız.. ben yok olduğumda sende yok olursun,sen yok olduğunda kalan varlık zaten benim sayılmaz.. gerçekten abartmıyorum.. bu anlattıklarım tam tamına böyle gerçekler..gördüm seni geçen gü, elime geçti bi parçan..veet aynen dediğim giib parça parçasın sen böyle yaşıosun..duydum bugün biyerde ve geçen gün başka biryerde kokladım..beş duyuyu zorlamak istersek yetişemeyiz.. çünkü hiç dokunamadık birbirimize.. başka anlamlada dokunduk tabi.. dokunamdık değil etkiledik,etkilendik..karşılıklı herşey bizim için ve içiçe.. öyle özlüyorum ki seni.. kavuşamayacağımı bile bile özlüyorum ama üzüntüyle değil,sevinçle özlüyorum seni.. gülümseyerek..bazen sevinçten mi yoksa içimi kemiren özleminden mi ne gözlerim doluyor..işte tipik ağlama öncesi doluluklar yaşıyorum.. uuufffluyorum bir iki  kez dolu dolu..içime seni çekip,tekrar seni üflemeye çalışır gibi.. ama ne ordasın ne de değilsin sen..

Hayatımın dönüm noktası Uludağ Üniversitesi Oyuncuları'na ( U.Ü.O ) bana yaşamı tattırdığı için herşeyiyle minnettarım !

        bir şeyleri düşünür yazarım da .. nelere yazmam diye düşünürüm zaman zaman.. işte şimdi tam da bu andayım.. henüz sindiremediklerime yazmam.. konuşurken bile anmam henüz benim olmamışları.. ben olmadıklarımı.. Sezen doğum gününmde bana yeni kasetini armağan etti.. onu dinliyorum.. onun anlamlı taşmalarını.. ne farkeder acaba onun için anlaşılıp anlaşılamamak.. anlatır durur o tüm yüceliğe..gerçi kendisi şunu hissetrtirir bana 'kendim için sanat yapıyorum ben,aslında yaptığıma sanat bile demem ben olsam bu benim oluş halim,bunun için bana teşekkür edip saygı gösteriyorlar,ne şanslı bir kulum'Onu en çok da bundan seviyorum işte.. sevecen ve alçakgönüllü,erdemli,güçlü bir kadın.. bunun yanında taşkın,zıpır,deli de bi kadın..
         yok aslında bu yazıyı ben ona yazmayacaktım..yazıyordum ite bişeyler,yazarken düşündüklerime de yazdım. aldığım nefesin misliğinde boğulmak isterdim şimdi.. ya eşimin omzunda ya da denizin böğründe olmak lazım demek ki.. başka bişey düşünmüyorum ki yazayım.. siyaset yazsaydım ben , gerçekten günümüzdeki bu 'Ergenekon' karmaşasının günlük hayatın içinde ne denli uysal ve yüzeysel olarak kaldığından bahsederdim.. geçen gün Sezen'in cd sini alırken bir çocukta futbolcu kartları ve bir arkadaşına hediye olarak garip bi kitap alırken babasına soruyordu :

* baba,bu ergenekon benim bildiğim bi destan neden bu operasyonun ismi bu ? 

babası soruyla çok ilgilenmedi.. zaten o da günlük gibi görünüyordu. yani simitcide radyodan sabahın körü neden kalktığına, bu simitci de hergün kahvaltı etmekten mutsuz insanların  “ ergenekon operasyonu kapsamında şu şu isimler de göz altına alındı” demesine ne denli aldıracak biriyse işte.. 

yukarıda uysallık ve yüzeysellikten  bahsedişimde işte tam da bu sebeplerdendir.

Bir de Sivas’ın 15inci yıl dönümüydü.. kebapcı olan Madımak’ın .. bu bir gerçek mi.. hiçbir kavramdan bahsetmeyeceğim size.. Edip Cansever  ; 

“Gördün mü hiç suyun yanmasını tuzda
Gördüm ben bu yaşam boyu iniltiyi”

demiş yanmaktan bahsetmiş de başka başka şeyler için ya hu ne acıtasyonu yanmak bu be.. Allah’ın kullarını cezalandırma biçimi bile yanmakken.. henüz ceza aşamasına gelmeden yanan birileri.. bunu bir kula ne yaptırabilir.. Sezen demiş ;

her insan meyillidir ihanete,cinayete

her insan merhametli ve zalimdir

bir yandan gücün suç ortaklığında

bir yandan sızlar vicdan,ilahi bir takiptir.

Son sözler bunlar olsun..

seni çok özledim dünya
evde yalnızım bu ara,
geçmişide alıp yanına
bu akşam bana gelmek ister misin ?

bilirim gelemezsiniz
çünkü geçip gittiniz..